به گزارش پايگاه اطلاع رساني مرکز گردشگري علمي-فرهنگي دانشجويان ايران(istta) به نقل از افکارپرس، فروردين‌ماه امسال گردشگراني که به ديدن «منار جنبان» رفتند، آن را ساکن ديدند. پس از آن، سازمان ميراث فرهنگي اعلام کرد که قصد دارد يکسري کارهاي مطالعاتي روي اين سازه‌ي تاريخي انجام دهد، مطالعاتي که شايد نتيجه‌ي آن بي‌حرکت ماندن «منار جنبان» براي هميشه باشد. عبدالله جبل‌عاملي که بين سال‌هاي 1359 تا 1372 مدير اداره‌ي ميراث فرهنگي و گردشگري استان اصفهان بود، با اشاره به مرمت اين سازه‌ي تاريخي به‌شکل جدي در دوره‌ي مديريتش در استان اصفهان، ‌ادامه داد: از همان زمان، حرف اين بود که بايد به‌گونه‌اي اين سازه را از تکان‌ دادن نجات دهيم. به همين دليل، برنامه‌ريزي کرديم تا با ايجاد سالني در کنار اين بنا، فيلم تکان خوردن «منار جنبان» را براي گردشگران نمايش دهيم و ديگر اين سازه‌ي تاريخي را حرکت ندهيم؛ ولي پس از مدتي، مسوولان بعدي در سازمان ميراث فرهنگي تصميم گرفتند در روز، چندبار «منار جنبان» را تکان دهند و حتي قرار شد، در زمان حضور گردشگران هر 15 دقيقه يک‌بار «منار جنبان» تکان داده شود! وي اظهار کرد: از نظر علمي، سازه‌ي «منار جنبان» براي تکان دادن ساخته نشده، بلکه نمادي از اعتقاد مردم به عارفان آن دوره بوده که از چوب به‌شکل ماهرانه‌اي ساخته شده است. بنابراين مصالح به کار رفته در آن‌، از جنسي نيست که مدام بتوانيم آن را تکان دهيم. اين مدرس دانشگاه هنر اصفهان با اشاره به لزوم استفاده از ابزارهاي علمي پيشرفته براي بررسي چگونگي تکان خوردن «منار جنبان»گفت: در ايران فقط چند مشاور، اين دستگاه پيشرفته را دارند؛ اين دستگاه، از دستگاه لرزه‌نگاري و مطالعه‌ي امواج ليزري سازه پيشرفته‌تر است،. بنابراين استفاده از آن براي بررسي «منار جنبان» زمان و اعتبار مي‌خواهد. اين کارشناس حوزه‌ي ميراث فرهنگي در اصفهان با اشاره به اين‌که مرمت گنبد مسجد امام (ره)، مسجدجامع و حتي عالي‌قاپو، در اولويت کاري اين اداره کل براي سامان‌دهي است،‌ توضيح داد: در شوراي فني اداره کل ميراث فرهنگي و گردشگري اصفهان به اين نتيجه رسيديم تا وقتي که زمان و اعتبار مناسب براي مطالعه‌ي وضعيت «منار جنبان» برسد‌، مناره‌هاي اين سازه‌ي تاريخي تکان داده نشوند‌، چون اگر بخواهيم مانند گذشته هر 15 دقيقه يک‌بار آن را تکان دهيم‌، تا مدتي ديگر ممکن است رسانه‌ها تيتر بزنند که «منار جنبان تخريب شد». جبل‌عاملي در پاسخ به اين پرسش که آيا مي‌توان از روشي استفاده کرد که «منار جنبان» تکان داده شود، اما تکان دادن آن سبب آسيب نشود‌؟ گفت: نخست به ابزارهايي براي شناسايي ساختمان نياز داريم و پس از شناخت ماهيت کلي سازه، مي‌توان به اين سوال جواب داد. بنيان اين مناره در دوره‌ي ايلخاني و در اواخر پادشاهي «اولجايتو» بر زمين گذاشته شد. بنايي که به‌عنوان مقبره‌اي براي «عمو عبدالله» عارف و زاهد دوره‌ي ايلخاني ساخته شد و شامل يک سنگ بزرگ مرمري و يک پارچه روي قبر بود و دورتادور آن به خط ثلث و به‌صورت برجسته سوره‌ي «ياسين» حجاري شده بود. در آن زمان روي آرامگاه «عمو عبدالله» فقط يک بناي بدون مناره ساخته شد، بنايي شامل يک ايوان آجري که مکاني را براي زائران اين زاهد فراهم مي‌کرد. اما تاريخ اين بناي ساده و ارزشمند، 300 سال پس از ساخت مقبره‌ي «عمو عبدالله» متفاوت شد، زماني‌ که دانشمندان دوره‌ي صفويه دو مناره روي اين مقبره ساختند تا آن را متفاوت با ديگر بناهاي شهر اصفهان کنند.